this.

I was so happy yesterday. I went to their house just to visit him. Namimiss ko siya ng sobra eh. Bumawi ako sa mga days na hindi kami nagkita. Her elder sis cooked spaghetti for our merienda. She even added the cheese and butter to satisfy everyone. And oh! the consistency of sauce was so mmm.. so loved! ♥

I’m starting to like his silly and talkative nephew “Gelo”. ANG CUTE NIYA! Parang kasing edad niya lang mama niya kung magsalita siya. Haha! Oh so cute! :) And my bebe Jayson made my day! Kahit may konting argue sa isa’t isa pero nagiging okay naman. Umaandar yung kacornyhan minsan pero ang sweet eh lalo na kapag alam mong totoo yun. ALAM KO! YEA! totoo talaga yun. Oh we really missed each other. :)  Looking forward for another day with them. ♥

Wala na akong ganang kumain. :(( Just lying on my bed. Fully covered with a blanket while crying here in a very dark room. AGAIN AND AGAIN AND AGAIN. Why do I always feel this way? Kahit na nagkasakit na pero ganito pa rin kami. Bakit ba hindi namin maiwasan ang ganito? Misunderstanding? MAYBE? Ang sakit lang talaga sa feeling na pinagsasabihan ka ng mga unexpected words eh. Bigla ka na lang magugulat sa mga text niya. OH PLEASE! Hindi niya lang alam yung na fi’feel ko right at this moment. I’m not saying that I’m only concerned about my side but I’m also thinking on his side. Lalong lalo na sa situation niya ngayon tapos ganito pa rin kami. Sana naman maiintindihan niya kung gaano kasama sa feeling ko ‘to ngayon. Naaawa na nga ako and hindi ko gusto na mapagsabihan siya ng mga ganon. :( I can’t stop my tears from falling. Oo, tama naman talaga siya eh and I was sorry about that. Pero bakit ngayon pa magiging ganito? I mean the situation today oh. Masakit talaga marinig yung mga words niya lalo na kapag totoo pero sana naman naisip niya yung situation no? SANA. Ayoko lang namang madagdagan pa ang problema eh. The day doesn’t end well, though. T.T

Bakit ganito? Ang dali dali kong umiyak when it comes to this. Feeling ko tuloy napaka weak kong tao. I just can’t help myself. How can I stop being like this? :(

Here I am again, crying in my little room. I can’t help crying. My chest feels tight and achey again. Why didn’t he give me a chance. I mean he didn’t want me to take care of him kahit ngayon lang? I know he did that because he also didn’t want me to be tired pero masakit eh na marinig ko galing sa kanya yung mga words niya na parang nire-reject lang yung mga gusto kong gawin. Para namang wala lang ako sa kanya. I’m his girlfriend and it’s my duty to assist him lalong lalo na sa situation niya ngayon. Alam ko na pwedeng hindi na ako pumunta pa doon para tumulong sa mga gawain kasi nandiyan naman papa niya, kuya, ate or pamangkin niya. Kahit nga si Angel, hindi niya pinapayagan na i-assist siya every time he wants to pee or when he change clothes. Gusto ko lang naman makatulong, gusto ko lang maging substitute sa kanila kasi alam ko hindi madali yung mga ginagawa nila and of course napapagod din ang tao and they also need some rest. Minsan nahihiya na akong bumalik balik pa don kasi nahihiya ako sa papa at tita niya. Kapag wala akong dala for him nahihiya ako. Well, it’s not the thought that counts.

When I want to assist him he always decline it. I KNOW HOW MUCH HE LOVES ME pero kahit ngayon lang naman. Para namang wala lang siyang sakit kung ganon lang. He needs some assistance lalong lalo na sa kalagayan niya ngayon. I hope he would understand me. Kung may natitira pa siyang love para sa sarili niya sana ini-allow niya ako para i-assist siya or kung ano pa ba ang pwede kong matulong. Pati nga sa mga foods na gusto kong bilhin parang ayaw niya. Like kanina, bibili na sana kami ni Angel sa labas pero ayaw niya. Well, I understand him kasi gabi na and one thing is that andiyan naman din si ate niya and not with so much doubt bibili din siya ng ganun. So what I did is that I keep quiet and hindi siya kinakausap. He talked to me earlier and parang nahalata niya na nagtatampo ako. He asked me kung bakit hindi ako makaharap sa kanya habang kinakausap ako. Hindi niya lang alam na pinipigilan ko na pala ang lumuha. Idk! I really don’t know why I feel this way. I’m just pretending to be okay. Ayoko din kasi na mag worry pa siya sa akin. I love him so so so much and out of all these things I’ve done, I think I should keep the patience. Anyway nakakatulong din naman ako doon. Kapag may bagong prescriptions, minsan sa akin ibinibigay and ako ang nag sa’sign everytime I go to their pharmacy with her niece (Angel). Baba-taas ang platelets niya pero good to hear na naging 108-117 na naman ngayon. Sana patuloy pang tumaas ang platelets niya. PRAISE THE LORD! 

Kakauwi lang. Just listening to a song randomly and my tears suddenly fell out of my eyes. This afternoon I just went to Tagum Doc para bantayan si b. Positive to dengue ang babe-b ko buti nalang naagapan pa pero bumababa yung platelets niya ngayon. Naawa lang talaga ako sa kanya kasi 6 days na nag suffer siya from fever tapos ngayon lang siya nagpa check-up. Sana bukas pag balik ko sa hospital magiging okay at babalik na sa normal yung platelets niya. Gusto ko sanang i-hug siya kanina kaso hindi pwede eh. And now I want to lay on his chest and listen to his heart beat. Lord sana magiging okay na siya bukas. :) 

Once upon a time, something happened to me. It was the sweetest thing that ever could be. It was a fantasy, a dream come true. It was the day I met you. Cristopher Jayson Bartonico ♥

quotediaryofficial:

CLICK HERE for more life, love, friendship and inspiring quotes!